Edhe këtë vit me rradhë
Erdha në përëndim
Me të mit me u ç’mallë
Erdha në perëndim ku
Shenjat e të perënduarit
Më të theksuara janë
Tanët të përmalluar
S i gj i th m o n ë
Per të vetët
Për ate cop toke të shenjtë
Ca nga ata po i gllabëronte
Perëndimi i p e r ë n d u a r
Po asimiloheshin pa vërejtur fare
Po varfëronin jo vetëm veten
Edhe M ë m ë dh e n ë
Uroj të gjithë të mbledhin mend
Ata që mend kanë
Mos t’ia kthejnë shpinën familjes
Të shtrenjtit V a t a n
Tani ca blic mbresa
Të këtij populli nikoqir
Të zellshëm punëtor
Edhe ata s i d u h e t
S’po e menaxhonin jetën
Në rrugë takova njerëz
Që flisnin me vetvetën
Pash shitore të mbyllura
Nga politik globalizimi
Demokracia e tyre e tepruar
Ardhmëri e tyre e turbullt
Në shekullin 21 !
I 20-ti me marre perfundoi
Pa kuptuar të Vërtetën - shkoi
S’u njoh Krijuesi i Gjithsisë
S’i duhet luajtur roli i njerëzisë
Pësoi njerëzimi, b o t a
Edhe njeriu, njeri
Të pa shpirtët trilluan tragjedi
Po bënin tregëti me njeri
Per t’i mbushur arkat e tyre
Me para të flliqura
Në këtë vend Perëndimi
I njohur si lokomotivë
Vendin po udhëhiqte
Njeriu me identitet të mbrapshtë
E si pra po prisnin
T’u shkonte puna mbarë
Eh sa poshtë katundi u kishte ra
Ai i largëdëgjuari kaherë per mbarësi
Sot po dergjej nga e tepruara demokraci
Po dergjej nga ndërgjegja e humbur
S’qanin kokën për moralin
E pa moral s’ka ardhmëri
Athua do të kujtohen – sedi !
Aty këtu shihen shenja mejdani
Kokat e kthjellura
Po kthehen nga Islami
Me Islam mirmbahet Jeta
Vetëm me I s l a m
N j i h e t e Vërteta !

Vehbi Ibrahimi Xhigoli
Garbsen 09.02.2012