Namazi është aq i bukur saqë të tjerët, atij që fal namaz, ia shohin për të madhe ndonjë punë të keqe. Një njeriu që e fal namazin, edhe turpin edhe ndonjë të keqe të vogël të tij, kur ia shohin i harrojnë ato të mira, se edhe ai është njeri si gjithkush, por thonë menjëherë: edhe namaz fal, edhe dallavere bën; edhe namaz fal, edhe bixhoz luan. Këtë e thonë të gjithë. Domethënë atij që fal namazin, nuk i kanë hije punët e këqija. Meqë është kështu, populli ynë le të fillojë menjëherë të falë namazin dhe të shpëtojë prej hilegjive dhe prej të gjitha të këqijave.

Për shkak të mosfaljes së namazit, shumica e kanë këtë mendim. Nëse e fal namazin, ose t’i lë
prapësitë dhe do t’i japë fund mëkatit, ose do të falë namazin pa i lënë mëkatet. Më së pari
mendon ta lë namazin që të mos i pengojë në punët e këqija, dhe duke i zbukuruar mëkatet, e
vazhdon punën. Për këta kemi këtë këshillë: edhe pse punoni punë të këqija (xhynahe) namazin mos e lini, mos u ndani nga xhamia. Në ndërkohë do të shpëtoni prej mëkateve, edhe do ta falni namazin dhe do të jeni musliman i kënaqur në jetën tuaj.

Një njeri i ka thënë Pejgamberit a.s.:

“O i dërguar i Zotit! Një njeri fal namazin, por në mëngjes bën hajni”.
Pejgamberi a.s. tha:-“Mos u bënë merak, se atë njeri prej atij mëkati do ta shpëtojë së shpejti ai namaz”. Edhe ashtu kishte ngjarë. Sepse, në një rast tjetër Pejgamberi a.s. ka thënë: “Një njeri të cilin namazi nuk e largon prej punëve të mbrapshta, ai nuk ka namaz”.

Marrë nga Libri: Përse Namazi

Autorë: Vehbi Karakash

Botues: Fondacioni i Rinisë Islame