Masturbimi, sipas fesė, mjekėsisė dhe shoqėrisė

Studim i matur dhe larg imazhit të krijuar nga Dr. Muhamed el-Mehdij

Masturbimi… term që sa herë që përmendet shkakton debate fetare, shoqërore madje edhe mjekësore. Duke parë përhapjen e gjerë të këtij fenomeni, në të gjithë sferat shoqërore e kulturore, si tek meshkujt ashtu dhe femrat, ai ka nevojë për një studim të përgjithshëm, nga këndvështrime të ndryshme, larg imazhit të krijuar dhe larg përgjigjeve shabllone që dëgjojmë rëndom.
Masturbimi është mirë të studiohet duke u bazuar në dimensionet si ai fetar, mjekësor dhe social. Shpesh herë ndodh që mendimet janë të kundërta dhe të ndryshme edhe brenda njërit dimension. Ne e pamë të domosdoshme që t'i qasemi një teme të tillë, duke u rrekur që të kemi një panoramë më të qartë dhe koncept më të detajuar.

Përqindje dhe paradokse


Nuk ekziston asnjë aktivitet tjetër seksual që shkakton debate, mospajtime dhe sinjale alarmi dhe që në të njëjtën kohë praktikohet në nivelet më të larta, siç është masturbimi. Me gjithë gjykimet fetare, shoqërore, morale dhe mjekësore, është vërtetuar nga sondazhet (sidomos ato të Alfred Kinzi) se pothuaj të gjithë burrat dhe tre të katërtat e grave kanë masturbuar në një periudhë të jetës së tyre. Disa prej tyre kanë vazhduar të masturbojnë gjatë gjithë jetës, ndërkohë që të tjerët janë shkëputur prej tij.
Sipas disa studimeve më të fundit në shoqëritë perëndimore, ku ky fenomen studiohet nën dritën e sondazheve, është gjetur se 88 % e pesëmbëdhjetë vjeçarëve masturbojnë. Kjo përqindje fillon dhe bie me rritjen e moshës. Sipas studimit, gjysma e të martuarve, si nga burrat dhe nga gratë, vazhdojnë të masturbojnë gjer në moshën pesëdhjetë vjeçare, madje edhe më vonë. Ka burra që vazhdojnë të masturbojnë gjer në vitet e vona të jetës.
Sipas informacionit tim, në shoqëritë arabe dhe islame nuk ekziston ndonjë studim që të tregojë përqindjen e atyre që masturbojnë, si nga burrat dhe nga gratë. Në këto vende, studime të kësaj fushe janë të vështira për shkak të opinionit, damkës shoqërore dhe qëndrimit moral e fetar, të cilat i detyrojnë njerëzit ta mbajnë të fshehtë. Për këtë, çdo studim që mund të kryhet është e vështirë të pasqyrojë realitetin. Kjo ka bërë që shumë studiues në fushën e psikologjisë, të mos ndërmarrin studime të këtij lloji. Megjithatë, përvoja mjekësore dhe jetësore, thekson përhapjen e këtij fenomeni në një shkallë të gjerë të popullsisë, sidomos tek shtresa e të rinjve, të cilët janë nën trysninë e joshjeve seksuale si nga kanalet satelitore, interneti ashtu dhe nga rruga. Sakaq, mundësitë për t’u martuar janë të ulëta, por edhe nëse martesa realizohet, bëhet në një moshë të vonuar. Që këtu, e menduam të udhës ta studiojmë këtë çështje nga këndvështrime të ndryshme dhe asnjanëse.


Përkufizimi


Termi më i përdorur është “masturbimi”, ndërkohë që në gjuhën popullore përdoren terminologji të ndryshme, sipas krahinave. Masturbimi është fërkimi i organeve gjenitale, i shoqëruar me imagjinatë seksuale ose jo, për të arritur në ejakulim të spermës.

Beteja e masturbimit


Për shkak të konfliktualitetit të disa mendimeve mjekësore dhe fetare, shumë të rinj dhe adoleshentë e gjejnë veten të përfshirë në një betejë të hidhur dhe të dhimbshme me masturbimin. Të gjendur nën presionin e instinktit seksual, dhe pamundësisë për ta përmbushur këtë nevojë në rrugë natyrale, ata masturbojnë derisa varen prej saj. Mandej, mendimet dhe idetë që ajo që po bëjnë u shteron energjitë, u zverdh ngjyrën e fytyrës, shkakton puçrrat në fytyrë, dobëson shikimin, shkakton dridhje të gjymtyrëve, ul përqendrimin dhe rrit hallakatjen. Kjo gjendje përkeqësohet dhe tensioni shtohet, kur dëgjojnë se masturbimi është haram fetarisht. Këtu, revoltohen ndjenjat e fajit, të cilat mund të vazhdojnë për vite me radhë, të shoqëruara me vlerësim të ulët për veten, ndjenjë inferioriteti,dobësie dhe nënçmimi.
Disa psikologë mendonin se gjendja e lodhjes nervore dhe dobësisë së përgjithshme, shkaktohet pikërisht nga varësia prej masturbimit. Më vonë, studimet shkencore zbuluan se këtë gjendje mund ta shkaktonte ndjenja e frikës, ajo e fajit, konfliktit me veten, dëshirës dhe pamundësisë për t’u shkëputur. Të gjitha këto, shkaktojnë shterim të energjive.
Për shkak të familjarizimit me masturbimin dhe besimit se është diçka e refuzuar si nga feja, shoqëria dhe mjekësia – gjë e cila nuk e pengon të vazhdojë masturbimin – e shtyn drejt një gjendjeje dualizmi. Në shoqëri, ai shfaqet si një person i edukuar, i bindur dhe pa komplekse, sakaq kur gjendet në vetmi, vepron krejtësisht ndryshe. Kjo, ia rrënjos thellë idenë se është hipokrit, mashtrues, frikacak dhe i dobët, më keq akoma, ndjen dhe kënaqësi duke u ndjerë fajtor dhe gjynahqar.

Qëndrimi mjekësor


Ky qëndrim pasqyrohet qartë në informacionin e lehtë që gjendet në referencat shkencore, qëndrim të cilin do të tentojmë ta përmbledhim në:
Masturbimi konsiderohet si prova dhe eksperimenti i parë i marrëdhënieve seksuale. Ai është një praktikë e fshehtë vetjake, e cila paraprin marrëdhëniet në çift, ku gjendet dhe pala tjetër. Disa kanë mendim të gabuar kur mendojnë se masturbimi fillon vetëm pas pjekurisë seksuale, gjë e cila nuk është e vërtetë. Kjo, sepse tentativat për vetë ngacmim dhe stimulim fillojnë jo në moshën e fëmijërisë, por që foshnje, ku fëmija prek organet e tij gjenitale dhe ndjen njëfarë kënaqësie për shkak të ekzistencës së receptorëve të ndijueshmërisë seksuale që gjenden në këtë zonë. Kënaqësia që ndjen, e shtyn ta përsërisë këtë veprim. Ka fëmijë të cilët zhyten thellë në praktikën e masturbimit, derisa ndihen të rraskapitur dhe të lodhur, gjë e cila i shqetëson familjarët e fëmijës.
Ky masturbim fëmijëror, lind si një lloj pasioni për të zbuluar dhe eksploruar veten. Ashtu siç prezantohet me gishtat dhe gojën e tij, fëmija kërkon të njihet dhe me organet e tij gjenitale dhe prodhuese. Por, prekja dhe stimulimi i këtyre organeve, i fal një lloj kënaqësie dhe gëzimi, gjë e cila e shtyn ta provojë sërish derisa t’i krijohet interesi për këto organe dhe emocionet që i shoqërojnë.
Shpesh herë, nënat përpiqen ta ndalojnë fëmijën e tyre që t’i prekin organet gjenitale, gjë e cila shton kuriozitetin e fëmijës për këto organe që nuk u dashkan prekur. Kjo, e rrënjos dhe përforcon masturbimin. Sipas studimeve, fëmijët fillojnë të tregojnë interes për organet e tyre gjenitale nga mosha 15-19 muajsh. Kurioziteti për organet gjenitale nuk kufizohet vetëm tek të tyre, por shtrihet dhe tek organet gjenitale të personave të tjerë, si një lloj dëshire për të ditur më shumë. Ata tregojnë interes për organet gjenitale të prindërve, fëmijëve të tjerë, madje dhe kafshëve. Që këtu, fillojnë përpjekjet për zbulimin dhe shikimin e organeve të fëmijëve me njëri-tjetrin. Kjo mund të ndalet thjesht tek shikimi, por mund të kalojë dhe në prekje. Këto sjellje, konsiderohen normale nëse nuk janë të zhytur dhe i përsërisin pa pushim. Pra, ato janë sjellje kalimtare në jetën e fëmijës, të cilat i mbeten të kaluarës gjatë zhvillimin psikologjik dhe shoqëror të tij, nëpërmjet të cilit ai mëson vetëkontrollin social, e dallon çfarë duhet dhe çfarë nuk duhet vepruar sipas moshës dhe zhvillimit.
Me qëllim që kjo të ndodhë, duhet që dëshira për njohjen dhe zbulimin e trupit, të mos rrethohet me ndjenja faji të rëndë, paralajmërime frikësuese dhe ndëshkime të dhimbshme. Diçka e tillë ka efekt të kundërt dhe e përforcon sjelljen negative, e ndez dëshirën më shumë për t’u thelluar në këto organe të cilat edhe pse të falkan kënaqësi, na qenkan të ndaluara për fëmijët.
Me zanafillën e pjekurisë dhe rritjes së aktivitetit të hormoneve seksuale, shpërthen edhe dëshira dhe rriten mundësitë për ushtrimin e masturbimit tek adoleshentët. Sidomos duke ditur faktin se ata nuk kanë mënyrë tjetër për shkarkimin e kësaj energjie dhe nuk i posedojnë aftësitë e duhura për menaxhimin pozitiv të saj. Kjo është më e theksuar tek adoleshentët e qetë dhe të vetëmbyllur, të cilëve u mungojnë lidhjet shoqërore dhe nuk kanë orientime kulturore dhe sportive që i mbushin. Në raste të tillë, energjitë e këtyre të rinjve orientohen drejt masturbimit.
Në këtë periudhë moshe, dëshirat seksuale ushtrojnë presion tepër të madh mbi adoleshentin, i cili është i aftë për aktivitet seksual, por që barrierat dhe normat shoqërore e pengojnë. Kjo gjendje i shkakton tension të madh dhe e shtyn të kërkojë një shteg ku mund ta lehtësojë këtë barrë dhe presion. Atij i gjendet pranë masturbimi, i cili e bën të ndjejë identitetin e tij seksual por që edhe nuk e ekspozon para problemeve shoqërore.
Është fakt që djemtë masturbojnë në një masë më të madhe se femrat dhe arrijnë më kollaj orgazmën. Ka dallim të madh mes masturbimit në fëmijëri dhe masturbimit në adoleshencë. Në adoleshencë, masturbimi shoqërohet me imagjinata seksuale, të cilat luajnë një rol të rëndësishëm në përcaktimin e identitetit seksual më vonë. Nëse imagjinatat seksuale shoqërohen dhe orientohen drejt seksit tjetër, përforcohet identiteti seksual ndaj seksit tjetër. Por nëse fantazitë orientohen drejt të njëjtit seks, orientimi seksual brenda të njëjtit seks përforcohet me shtimin e fantazive të tilla. Këto fantazi, pësojnë shtrirje me masturbimin në moshën e rinisë për t’u zëvendësuar me aktivitetin normal seksual pas martese. Por ka njerëz që vazhdojnë të masturbojnë edhe pas martesës, sidomos kur kontakti seksual është i pamundur me bashkëshorten, për shkak të distancës, shtatzënisë, lindjes, sëmundjes së bashkëshortes etj...
Në një përqindje të ulët burrash, masturbimi vazhdon të jetë alternativa më e preferuar sesa marrëdhëniet seksuale normale edhe në kushtet kur kjo e fundit është e mundur. Kjo ndodh për shkak të rrënjosjes së këtij vetë stimulimi seksual, gjë e cila bëhet shkak për probleme bashkëshortore, pasi burri e përmbush nevojën e tij seksuale me masturbim duke u distancuar nga e shoqja.
Një ndër studiuesit më të njohur të sjelljeve seksuale, Kenzi, pohon se shumica e grave preferojnë stimulimin e klitorit, gjatë masturbimit. Master dhe Xhonson – ndër studiuesit e njohur të sjelljeve seksuale – theksojnë se gratë preferojnë stimulimin e qafës së klitorit dhe jo majës së tij, pasi ky i fundit është shumë i ndjeshëm.
Sakaq, meshkujt masturbojnë duke stimuluar qafën dhe majën e penisit, ndonjëherë edhe në mënyrë të dhunshme. Tek të dy sekset,ekzistojnë mënyra dhe forma të tjera masturbimi, sipas natyrës dhe tipit të çdo njeriu. Disa nga këto forma, janë të rrezikshme për organet seksuale, sidomos tek vajzat, të cilat herë pas here tentojnë të fusin në vagjinë sende të forta dhe të dëmshme, të cilat shkaktojnë çarjen e cipës së virgjërisë, çarje dhe infeksione të organit.
Edhe pse disa mendojnë që masturbimi shkakton sëmundje psikologjike dhe rënie të aftësisë seksuale, në fakt, nuk ekzistojnë argumente shkencore që e vërtetojnë këtë hipotezë. Mesa duket, mendime të tilla kanë të bëjnë më shumë me këndvështrimin moral dhe social të masturbimit.

Nga këndvështrimi mjekësor, masturbimi shndërrohet në sëmundje në tre raste:


1 – Kur bëhet imponues, që do të thotë se personi nuk e kontrollon dot por masturbohet herë pas here edhe pse nuk ndjen kënaqësi.
2 – Kur shpërdorohet në masë të madhe. Çfarëdo shpërdorimi, konsiderohet si çrregullim jashtë kufijve të shëndetit normal ku ruhet vetëkontrolli. Shpërdorimi në këtë rast shkakton këputje, nervozizëm dhe konfuzion, ashtu siç çon dëm energjitë e njeriut të cilat mund të shfrytëzoheshin për aktivitete pozitive alternative.
3 – Kur bëhet alternativë e marrëdhënieve normale seksuale. Në këtë rast, personi mjaftohet me masturbimin dhe distancohet nga burri ose gruaja.
Duke qenë se masturbimi ekziston tek të gjithë kulturat, studiuesit mendojnë se ai është një etapë e zhvillimit psikoseksual dhe se në raste të caktuara është një aktivitet adaptues derisa të sigurohen marrëdhëniet seksuale normale.
Ky ishte shkurtimisht mendimi i mjekësisë, i shkëputur nga disa referenca ku më i rëndësishmi është:
Synopsis of Psychiatry , By Sadock ,B and Sadock , V , vol 2 , 2004
Kjo është një referencë kryesore psikiatrie në shumë shtete të botës. Disa mund të pajtohen ose jo me ato që u cekën më lart, por vizioni mjekësor mbetet për t’u rishikuar nga studimet shkencore dhe statistikat. Si çdo shkencë tjetër, edhe mjekësia ka hapësirat e duhura për korrigjime, studime dhe hulumtime të reja.

Mendimi i fesë në lidhje me masturbimin


Edhe pse i dërguari i Zotit a.s nuk ka lënë gjë pa shtjelluar dhe sqaruar, fenomenin e masturbimit ai e ka lënë nën hije, edhe pse ai ishte i njohur dhe i përhapur sidomos mes të rinjve të asaj kohe dhe të çdo kohe tjetër. Është e paimagjinueshme që i dërguari i Zotit a.s ta harrojë një çështje kaq të përhapur dhe të përfolur. Kjo na bën të mendojmë se masturbimi hyn tek ato çështje për të cilat është heshtur si mëshirë për njerëzit dhe vlerësim për dobësitë e nevojat e tyre.
Në nivel Kuranor, Zoti thotë në suren Mearixh:“e që e ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme), përveçse ndaj bashkëshorteve dhe skllaveve të veta - në këtë rast nuk meritojnë qortim, por kush kërkon jashtë këtyre caqeve, pikërisht ata janë shkelësit..”(Mearixh, 29-31)
Të njëjtat fjalë janë cekur dhe në suren Muminun:“të cilët e ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme), përveçse me gratë e tyre ose me skllavet që kanë në zotërim - dhe, për këtë, nuk janë fajtorë, ndërsa ata që kërkojnë përtej kësaj, pikërisht ata janë shkelës (të kufijve)” (Muminun, 5-7)
Thotë Ibnu Kethiri në interpretimin e ajeteve të sures Muminun:”Të përmendurit në ajet, janë ata që e ruajnë nderin nga harami, nuk i shkelin dispozitat dhe ndalesat e Zotit si marrëdhëniet jashtëmartesore dhe homoseksuale, duke mos kryer marrëdhënie seksuale veçse me gratë e tyre ose skllavet. Ata që veprojnë sipas normave dhe dispozitave të Zotit, nuk janë fajtorë. Çdo marrëdhënie tjetër jashtë kuadrit të martesës apo me skllavet, konsiderohet shkelje e ligjeve të Zotit.”
Këtë ajet e ka përdorur imam Shafiu si argument për ndalimin e masturbimit me dorë. “të cilët e ruajnë nderin e tyre, përveçse me gratë e tyre ose me skllavet që kanë në zotërim”Masturbimi me dorë është përjashtim nga marrëdhëniet me gratë dhe skllavet dhe ata që përdorin rrugë e metoda të tjera përveç të lartpërmendurave, konsiderohen shkelës, sipas ajetit. Ekziston dhe një hadith i transmetuar nga Enes ibnu Malik, i cili i ka qetësuar shumë dijetarët që mendojnë se masturbimi është haram. Sipas këtij hadithit, Profeti a.s thotë:”Shtatë kategori njerëzish nuk do i shohë Zoti Ditën e Kiametit, nuk do i pastrojë, nuk do i bashkojë me njerëzit e tjerë dhe do i fusë në zjarr me njerëzit e parë, përveç nëse pendohen dhe Zoti ua pranon pendimin. Ata janë:”Ai që martohet me dorën e tij, homoseksuali pasiv qoftë apo aktiv, pijaneci, ai që rreh prindërit derisa fillojnë të kërkojnë ndihmë, ai që lëndon komshinjtë derisa fillojnë ta mallkojnë dhe ai që kryen marrëdhënie seksuale me gruan e komshiut.” Ky është një hadith garib dhe në zinxhirin e transmetimit, ekzistojnë persona që nuk njihen. Zoti e di më mirë. (Tefsiri Ibnu Kethirit, volumi III, faqe 249-250)
Dijetarët myslimanë kanë mospajtime lidhur me interpretimin e ajetit “por kush kërkon jashtë këtyre caqeve” Mendimet e tyre janë si mëposhtë:
(1) Medh-hebi Shafi dhe Maliki mendojnë se masturbimi hyn tek gjithçka jashtë kurorës martesore dhe marrëdhënieve me skllavet. Rrjedhimisht, kushdo që kryen një vepër të tillë konsiderohet shkelës, prandaj dhe kjo vepër është haram. Sipas këtij mendimi dhe gjykimi, masturbimi është ekuivalent i marrëdhënieve seksuale jashtëmartesore, gjë të cilën nuk e ka pohuar askush. Ky gjykim në fakt nuk mbështetet në asnjë argument të qartë.
(2) Medh-hebi Hanefi, mendojnë se jashtë caqeve që përmendet në ajet, hyjnë marrëdhëniet seksuale jashtëmartesore. Bazuar në këtë, masturbimi është diçka e papëlqyeshme (mekruh) dhe mund të lejohet vetëm në tre raste:
1 – Kur personi ka frikë nga marrëdhëniet seksuale jashtëmartesore.
2 – Ai që e praktikon duhet të jetë beqar, i pamartuar.
3 – Duhet ta praktikojë me qëllim që të mposhtë epshin që e tundon dhe jo për ta stimuluar atë.
Thotë sheh Sejjid Sabik lidhur me masturbimin në librin e tij Fikhu Sunne, volumi II:”Masturbimi i një burri me dorë, është një vepër e cila bie ndesh me vlerat dhe moralet të cilat duhet të karakterizojnë një njeri. Dijetarët kanë mospajtime lidhur me gjykimin e këtij fenomeni. Disa prej tyre e kanë gjykuar absolutisht haram. Disa të tjerë e kanë gjykuar haram vetëm në disa raste dhe obligim në disa raste të tjera. Sakaq, ka të tjerë që e shohin si një vepër të papëlqyeshme. Ata që e kanë gjykuar si haram, janë dijetarët e medh-hebit Shadi, Maliki dhe Zejditë. Argumenti ku bazohen për këtë gjykim, është se Zoti i lartësuar, në Kuran urdhëron për ruajtjen e nderit në çdo rrethanë, përjashtuar marrëdhëniet brenda kurore dhe ato me skllavet. Nëse dikush vepron diçka jashtë këtyre dy përjashtimeve dhe masturbon me dorë ai konsiderohet shkelës i ndalesave të Zotit. Thotë Zoti në Kuran:“e që e ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme), përveçse ndaj bashkëshorteve dhe skllaveve të veta - në këtë rast nuk meritojnë qortim, por kush kërkon jashtë këtyre caqeve, pikërisht ata janë shkelësit..” (Mearixh, 29-31)
Sakaq, dijetarët që e kanë gjykuar si haram në disa raste dhe detyrë (vaxhib) në disa raste të tjera, janë dijetarët e medh-hebit hanefi. Ata mendojnë se masturbimi është detyrë (vaxhib) nëse frikësohet se kryen marrëdhënie jashtëmartesore, sipas parimit “Veprimi i dëmit më të vogël”. Ata gjykojnë se është haram në rast se bëhet për të stimuluar dhe nxitur epshet dhe për tu eksituar. Veç kësaj, e gjykojnë si diçka jo të keqe nëse njeriu sundohet nga epshi, të cilin e shuan duke masturbuar me dorë, por vetëm nëse nuk është i martuar.
Dijetarët e medh-hebit hanbeli nuk e kanë gjykuar masturbimin si haram, vetëm në rastin kur praktikohet për të shmangur marrëdhëniet jashtëmartesore, nëse nuk ka grua apo nuk mund të martohet, ose kur bëhet për qëllime shëndetësore.
Kurse imam Ibnu Hazmi, mendon se masturbimi është diçka e papëlqyeshme (mekruh) por nuk konsiderohet gjynah. Kjo, sepse prekja e penisit me dorën e majtë lejohet sipas gjykimit dhe konsensusit të gjithë dijetarëve të umetit. Në rastin e masturbimit, nuk kemi diçka më shumë përveç qëllimit për të derdhur spermën. Prandaj, kjo nuk është haram. Vetë Zoti në Kuran thotë:”Ai tashmë jua ka shpjeguar ç’është e ndaluar” (En’am, 119) Sakaq, çështja e masturbimit nuk është diçka e ndaluar në mënyrë të prerë dhe të qartë. Prandaj ky veprim është hallall për vetë faktin se Zoti:” Është Ai që për ju ka krijuar çdo gjë që ka në Tokë.” (Bekare, 29)
Masturbimi shihet si diçka e papëlqyeshme pasi renditet tek gjërat që cenojnë moralin dhe dinjitetin. Neve na është transmetuar se njerëzit e kanë pleqëruar çështjen e masturbimit, ku disa e kanë gjykuar si të papëlqyeshme dhe disa e kanë lejuar. Nga ata që e kanë gjykuar si të papëlqyeshme është Ibnu Umer dhe Ata, kurse ata që e kanë lejuar është Ibnu Abasi, Hasani dhe disa nga elita e brezit të tabi’inëve. Thotë Hasani:”E praktikonin gjatë betejave.” (Fundi i mendimit të Sejjid Sabik)
Në Enciklopedinë e Fikuht Bashkëkohor Islam, në kapitullin “Problemet e komuniteteve myslimanë nën dritën e fikhut islam” thuhet si vijon:
“Asnjë njeri me logjikë nuk e mohon dot se ky (masturbimi) është një ves i turpshëm dhe një akt që e refuzon natyra e pastër njerëzore. Shumë prej dijetarëve e kanë gjykuar si haram masturbimin me dorë. Padyshim që kjo ndalesë buron nga origjina e pastër humane, e cila i kërkon njeriut që këtë energji ta orientojë dhe përdorë në mënyrën e duhur. Ky gjykim, buron dhe nga logjika drejt të cilës të çon ajeti:“të cilët e ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme), përveçse me gratë e tyre ose me skllavet që kanë në zotërim - dhe, për këtë, nuk janë fajtorë, ndërsa ata që kërkojnë përtej kësaj, pikërisht ata janë shkelës (të kufijve)” (Muminun, 5-7)
Padyshim që ajo që kuptohet nga ajeti, është se çfarëdo eksitimi dhe kënaqësie seksuale përtej marrëdhënieve bashkëshortore dhe me skllavet, është haram. Masturbimi është diçka përtej këtyre marrëdhënieve.
Ky është gjykimi i imam Malikut dhe shumicës së dijetarëve. Por imam Ahmedi ibnu Hanbel e konsideron spermën si diçka të tepërt në organizëm, prandaj lejohet të nxirret dhe të derdhet ashtu si rrjedhja e gjakut. Megjithatë, fakihët hanbeli e kanë kushtëzuar këtë lejim me dy gjëra:
E para, të bëhet në rast se besimtari i frikësohet imoralitetit (marrëdhënieve jashtëmartesore).
E dyta, kur e ka të pamundur për t’u martuar.
Doktor Jusuf Kardavi, ndan të njëjtin mendim me sheh Muhamed Gazzali, sheh Husnejn Mahluf, doktor Seid Ramdan Buti, dr. Abdul Aziz Khajat, Ali Tantavi etj... të cilët mendojnë se në rastin e masturbimit, gjykimi më i drejtë është ai i imam Ahmedit. Ai e lejon masturbimin në rastin kur ndizet dhe shpërthen epshi seksual dhe besimtari frikësohet nga harami. Ka të rinj të cilët kanë emigruar ose kanë vajtur për studime në vende larg vendlindjes së tyre, në Evropë, Amerikë etj... vend ku faktorët epshndjellës janë shumë të fuqishëm. Në raste të tilla, nuk prish punë që të rinjtë myslimanë të praktikojnë këtë mjet (jo të natyrshëm) për të kontrolluar epshin e tyre, por me kusht që të mos e teprojë dhe mos i bëhet ves.
Këta dijetarë i këshillojnë të rinjtë e ekspozuar ndaj joshjeve dhe tundimeve seksuale, që t’u drejtohen qendrave islame, të integrohen në aktivitetet dhe shoqërinë e tyre, të shtojnë agjërimin ditët e hëna dhe të enjte etj... (fundi i fjalës së dr Abdul Halim Avis)

Masturbimi pas martese


Ndodh tek disa njerëz, që vesi i masturbimit të vazhdojë edhe pas martese. Kjo gjë u ndodh zakonisht në tre raste:
1 – Kur ndodhen larg bashkëshorteve fizikisht, për arsye udhëtimi, menstruacioneve, lehonisë apo sëmundjes. Me tu hequr pengesat e kontaktit fizik, këta persona e ndërpresin masturbimin dhe vazhdojnë jetën e tyre seksuale në kuadrin bashkëshortor.
2 – Kur njëri nga bashkëshortët, preferon masturbimin nga marrëdhëniet normale seksuale bashkëshortore. Kjo vjen si pasojë e vartësisë së krijuar nga masturbimi, apo dështimi i marrëdhënieve seksuale normale me partnerin, që plotësojnë nevojat e tij. Kjo mund t’u ndodhë dhe personave ego maniakë, personave të vetëmbyllur, ose për shkak të ftohjes së marrëdhënieve në çift.
Disa bashkëshortë pohojnë se ndjejnë kënaqësi më të madhe gjatë masturbimit sesa gjatë marrëdhënieve seksuale të rregullta me gratë. Kjo, sepse në raste të tilla masturbimi shoqërohet me fantazi të pakufizuar seksuale, foto dhe skenare nga më eksitusit gjatë masturbimit. Disa prej tyre, mund të kenë dhe orientime homoseksuale, por që preferojnë masturbimin e shoqëruar me imagjinatë të atij orientimi, në vend të marrëdhënieve seksuale me seksin e kundërt.
3 – Kur e praktikon njëri bashkëshort me ndihmën e tjetrit. Ky është tregues i prirjeve egomaniake dhe lidhjeve me imagjinatën e fëmijërisë dhe të adoleshencës, në vend të marrëdhënieve më të pjekura. Kjo mund të konsiderohet si diçka e pranueshme, nëse kryhet në mënyrë të ndërsjellët, si një nga format e eksitimit mes dy bashkëshortëve.
4 – Kur masturbimi lidhet me sjellje të sëmura si shfaqja e organeve gjenitale para njerëzve, gjë e cila shoqërohet me një farë kënaqësie; përgjimi vjedhurazi i dikujt gjatë ndërrimit të veshjes ose sheh dy bashkëshortë gjatë marrëdhënieve seksuale mes tyre; mund të jetë një person i sëmurë (skizofren ose maniak) dhe masturbon në prani të njerëzve pa iu skuqur faqja, madje mund të masturbojë në prani të familjarëve të tij.
Vijueshmëria e masturbimit edhe pas martese në mënyrë të rregullt, mund të shkaktojë komplikacione dhe probleme, pasi çon dëm energjitë seksuale jo me partnerin, gjë e cila shkakton ftohje mes bashkëshortëve. Kur partneri e zbulon këtë fakt, e konsideron si injorim dhe neglizhencë, cenim të personalitetit dhe agresivitet. Kjo, përveç opinionit të vetë masturbuesit që krijon për veten, për këtë akt të papjekur.

Të imagjinuarit e masturbimit, pasojat dhe treguesit


Imagjinatat e mëparshme të shoqëruara me masturbim, janë të rëndësishme pasi përcaktojnë preferencat seksuale të individit. Prandaj, ne si specialistë interesohemi duke pyetur, pasi ato zbulojnë prirjet dhe orientimet nëse janë në drejtimin normal, apo kanë marrë drejtim dytësor të gabuar dhe të çuditshëm.
Detajet e këtyre fantazive kufizohen dhe shtrihen sipas nivelit kulturor të personit dhe aftësive të tij për të prodhuar imazhe mendore të cilat ia shtojnë kënaqësinë dhe që ndonjëherë e bëjnë të ejakulojë edhe pa ledhatim të organit, apo me ledhatimin më të vogël. Ky lloj masturbimi, njihet me emrin vetëmasturbimi. Disa lloj imagjinatash, mund të mbështesin orientimet seksuale, normale qofshin apo të devijuara. Kjo, sepse përsëritja e ndjenjës së kënaqësisë nga orgazma, me prezencën e një imagjinate të caktuar, e përforcon këtë imagjinatë dhe e shndërron në një çështje erotike drejt të cilës orientohet energjia seksuale.
Kjo metodë mund të përdoret në korrigjimin e disa orientimeve seksuale jonormale. Fantazitë lidhen me kuptimet kulturore të dashurisë dhe seksit, të cilat në disa raste mund të jenë të sforcuara, pasi përdoren imazhe dhe fjalë të cilat nuk mund të përdoren në kontekstin normal të një personi. Por me gjithë sforcimin dhe banalitetin, mund të vërë në lëvizje ndjeshmërinë e personit dhe dëshirat e tij. Por mund të pasqyrojë edhe nivelin e ulët të jetës, e cila është më e lirë, më erotike, më primitive dhe më e zhytur në epshe, larg çdo norme civilizuese dhe qytetëruese.

Lloje masturbimi


1 – Masturbimi eksplorues. Zakonisht ndodh tek fëmijët dhe adoleshentët, si një lloj pasioni për të eksploruar. Ai mund të ndërpritet pas një farë kohe, por edhe mund të marrë forma të tjera. Sipas informacioneve tona, pasi hulumtuam dhe kërkuam mjaftueshëm, nuk kemi gjetur ndonjë hadith të saktë rreth masturbimit. Të gjithë hadithet që citohen për këtë temë, ose janë të pasaktë ose të sajuar, siç ishte hadithi “Masturbuesi me dorë është i mallkuar”.
2 – Masturbimi eksitues. Në këtë rast, personi masturbon me qëllim që të ndjejë sa më shumë kënaqësi. Aq më tepër kur mësojmë se organet gjenitale janë të pajisura me një sasi të stërmadhe nervash ndijor, të cilët sigurojnë kënaqësinë maksimale.
3 – Masturbimi shkarkues. Personi masturbon kur ndjen presionin e papërballueshëm të epshit seksual, duke i shkaktuar tension. Menjëherë pas masturbimit, ai ndjen se ngarkesa e depozituar më parë sapo u shkarkua, kështu ndihet i qetë për disa orë ose ditë, derisa ngarkesa dhe energjia seksuale të kërkojë të shkarkohet sërish.
4 – Masturbimi i detyruar. Në këtë rast, personi ndihet shumë i tensionuar për shkak të presionit të madh që ushtrojnë dëshirat seksuale mbi të. Presioni dhe dëshira për të masturbuar është aq e madhe saqë nuk përballohet dot. Edhe pse ky person orvatet t’i rezistojë, në fund dorëzohet dhe masturbon që të relaksohet për një farë kohe. Tensioni i kthehet sërish pas një periudhe relativisht të shkurtër, sërish orvatet ta përballojë, sërish dështon … Diçka e tillë mund t’i përsëritet disa herë në ditë e shoqëruar me ndjenjën e fajit dhe gabimit pas çdo masturbimi. Personi që bie pre e masturbimit të detyruar, nuk ngopet dhe nuk ndjen se i plotëson nevojat e tij në atë formë. Kjo, pasi orgazma ndodh në nivel organik dhe jo në nivel psikologjik. Është pikërisht orgazma që ndodh në nivel psikologjik, ajo që realizon ngopjen e plotë. Për të arritur këtë nivel orgazme, lipset partneri seksual i vërtetë, sidomos nëse kjo bëhet në një atmosferë paqeje, dashurie dhe mirëkuptimi të ndërsjellët. Shuarja e epshit nuk është një cilësi fiziku, por në radhë të parë është cilësi shpirti.
Masturbimi i detyruar i shpeshtë, përngjan më shumë me narkomanët të cilët nuk ngopen me lëndët droguese. Ai gjithmonë mbetet nën ndikimin e nevojës për drogë. Është njëlloj me atë që pi ujë deti për të shuar etjen, por sa më shumë që pi aq më shumë i shtohet etja.
Masturbimi i detyruar mund të shndërrohet dhe në vetë ndëshkim, ku ndëshkimi mund të prezantohet në dy mënyra: Vetë akti i cili përfaqëson shterimin e energjisë dhe brejtja e ndërgjegjes që pason aktin.
5 – Masturbimi i personit të turpshëm dhe të vetëmbyllur, i atij që ikën prej aktualitetit. Njerëz të tillë, gjejnë pengesa dhe hasin shumë vështirësi në krijimin e marrëdhënieve shoqërore të shëndosha me të tjerët, sidomos me seksin e kundërt. Këta persona i dorëzohen botës së imagjinatës, të zhytur në qoshen dhe guaskën e tyre. Seksin tjetër, ai nuk e sheh veçse si një objekt seksual, prandaj vihet në siklet dhe ndihet konfuz kur përballet me të, ndihet sikur të gjithë fantazitë dhe imazhet do e demaskojnë dhe skandalizojnë. Për këtë, ai sikletoset, i skuqet fytyra, i mbahet goja dhe në rastin më të afërt shmanget dhe largohet.
Ky person, anon më shumë nga vetëkënaqësia, larg njerëzve të tjerë. Masturbimi i mjafton dhe e bën të ndihet i panevojshëm për partnerin e seksit tjetër, të cilit as që guxon t’i afrohet dhe të përballet me të.
6 – Masturbimi demoralizues. Personi në fjalë, e përdor masturbimin si mjet për të dalë nga demoralizimi. Personat që praktikojnë këtë lloj masturbimi, janë dy tipe: I pari, është tipi agresiv, që shfrytëzon masturbimin për të nxjerrë inatin dhe zemërimin. Ai sikur ndëshkon veten e tij dhe të tjerët, duke masturbuar dhe njëherazi shoqëron kënaqësinë me ndëshkimin. Meqë i nevojitet kohë e gjatë për të ndëshkuar veten dhe të tjerët, ai e përsërit masturbimin disa herë në ditë, derisa të ndihet i rraskapitur dhe i rrënuar si fizikisht ashtu dhe shpirtërisht.
I dyti është tipi depresiv, të cilit i mungon dashuria dhe kënaqësia. Me anë të masturbimit, ai orvatet të aktivizojë aftësinë e tij për t’u kënaqur, ose të imagjinojë një projekt apo histori dashurie. Edhe depresivi shoqërohet me ndjenjën e fajit. Ai e ndëshkon veten duke u zhytur thellë e më thellë në masturbim, si mjet për shterimin e fuqisë.
7 – Masturbimi maniak. Në këtë rast, maniaku të cilit i pëlqen vetja dhe është i dhënë pas saj. Për të, vetja e tij është mënyra më e mirë për t’u kënaqur. Për këtë, ai vetë kënaqet duke luajtur me organet e tij gjenitale. Kjo lojë mund të jetë në vend të marrëdhënieve me një partner të seksit të kundërt.
8 – Masturbimi skizofrenik. Një person me skizofreni, është i mbyllur me veten dhe i izoluar nga bota. Ai nuk ka aftësi dhe mundësi të ndërtojë marrëdhënie njerëzore normale. Për këtë, masturbimin e hasim me shumicë mes skizofrenëve, aq më tepër që shumica e tyre nuk martohen.

Masturbimi dhe asfiksimi


Një mënyrë tjetër e ushtrimit të masturbimit, është dhe ajo që njihet me emrin vetë eksitomi me asfiksi, ku personi masturbon ndërkohë që orvatet të mbysë veten me diçka të lidhur për qafe. Kjo bëhet me qëllim që orgazma të jetë në nivelin e saj më të lartë, duke pakësuar sasinë e oksigjenit që shkon në tru. Kështu, bllokohen qendrat e kontrollit që janë të instaluara në tru, gjë e cila u jep rastin qendrave të eksitimit dhe agresive të shpërthejnë, duke arritur maksimumin e kënaqësisë.
Për shkak të kësaj metode masturbimi, në Amerikë humbasin jetë 500 – 1000 njerëz çdo vit, edhe pse nuk synojnë vetëvrasjen. Shumica e atyre që masturbojnë në këtë formë, janë ato meshkuj të cilëve u pëlqen të vishen me rrobat e seksit tjetër, gjë e cila i eksiton. Shumica e tyre janë adoleshentë dhe kanë prirje mazokiste. Zakonisht vuajnë dhe nga çrregullime psikike, si skizofrenia dhe çrregullime të humorit.
Për shkak të përhapjes së gjerë të internetit, shumë të rinj në mbarë botën, përpiqen të imitojnë këtë lloj kënaqësie dhe aventure. Edhe në vende të botës arabe, janë shënuar raste të tilla, ku tentativa të tilla kanë përfunduar me vdekje. Rastet kur flitet për vetëvrasje në media nuk janë të pakta, por prapaskena e këtyre vetëvrasjeve asnjëherë nuk publikohet.

Shpërblimi i masturbimit


Ka njerëz të cilët mund të stimulojnë kënaqësi si alternativë të masturbimit të njohur (përkëdhelja e organeve seksuale me apo pa fantazi) dhe kjo duke fërkuar organe të tjera si gjuha, gjoksi, kafshimi i thonjve, shkulja e lëkurës anash thonjve, kafshimi i parakrahëve dhe marrja erë e vendit të kafshimit, angazhimi me cepat e rrobave apo të shamisë, lëvizja e jakës së këmishës, kafshimi i saj me dhëmbë herë pas here, shkulja e qimeve, prekja e hundës me gishta herë pas here, mbajtja e diçkaje në gojë si cigarja apo lapsi, kapja e llapës së veshit, futja e gishtit në gojë, hundë apo vesh etj...
Këto gjeste mund të marrin përmasat e masturbimit saqë bëhen imponuese dhe njeriu e ka të vështirë tu rezistojë. Ato mund të shtohen në kohë tensioni psikologjik dhe presioni.

Masturbimi si ilaç


Masturbimi mund të përdoret dhe si ilaç në rastet e mëposhtme:
1 – Homoseksualiteti. Në këtë rast, kërkohen lidhje të kushtëzuara të reja, që do të thotë që kënaqësia e orgazmës të lidhet me imagjinata seksuale normale, pra të orientohen drejt seksit të kundërt, në vend të imagjinatave jonormale që orientohen drejt seksit të njëjtë.
Me përsëritjen e shpeshte të masturbimit të shoqëruar me imagjinatë me seksin e kundërt, ose me imazhe që simbolizojnë seksin e kundërt, formohet lidhje e re kushtore, e cila me kalimin e kohës, e orienton energjinë seksuale në kursin e duhur në mënyrë të plotë ose të pjesshme.
2 – Si ilaç për ejakulimin e shpejtë. Në raste të tilla, personi masturbon dhe në momentin kur e ndjen se po afron orgazma, ndalon duke mos lejuar ejakulimin. Këtë e përsërit disa herë. Kjo e ndihmon të kontrollojë shpejtësinë e ejakulimit të spermës. Për këtë, burrin mund ta ndihmojë dhe e shoqja.
3 – Ilaç për ftohjen seksuale. Kjo aplikohet kryesisht tek gratë, pasi masturbimi konsiderohet si një proces ngacmues dhe stimulues i kënaqësisë seksuale tek seksi femër, e cila vuan ftohjen seksuale.

Fjalë e fundit


Me qëllim që njerëzit të mos ndihen konfuzë karshi masturbimit, pasi paraqitëm qëndrimin mjekësor dhe fetar, më poshtë do e përmbledhim çështjen në disa pika:
1 – Edhe pse nuk është vërtetuar se mes masturbimit dhe sëmundjeve psikologjike dhe fizike nuk ekzistojnë lidhje të qarta – përveç rasteve të sëmura të masturbimit, si masturbimi i detyruar, ai i shpeshtë dhe kur zëvendëson marrëdhëniet seksuale normale) doktorët nuk e këshillojnë praktikumin e tij. Por në të njëjtën kohë, nuk kanë një qëndrim të ekzagjeruar për t’i frikësuar njerëzit nga pasojat e tij. Nga këndvështrimi i doktorëve, masturbimi është pjesë e zhvillimit psikoseksual të njeriut, eksperiencë fillestare e aktivitetit seksual dhe përgatitje e marrëdhënieve normale më pas. Ai, mund të jetë një formë e shfryrjes së tensionit seksual, kur nuk ka mënyra të tjera.
2 – Në nivel të mendimeve dhe gjykimeve fetare, gjejmë:
(1) – Masturbimi konsiderohet nga ato çështje për të cilat nuk flitet qartë dhe nuk hyn tek ato gjëra që konsiderohen haram në mënyrë të prerë. Kjo heshtje lidhur me këtë çështje, mund të interpretohet: E para, si urtësi e Zotit për të mos i rënduar njerëzit lidhur me një instinkt i cili vështirë të mbahet nën kontroll. E dyta, angazhimi i Profetit a.s dhe shokëve të tij me çështje më të rëndësishme si luftërat, adhurimet, përhapja e fesë etj... duke mos i kushtuar rëndësi masturbimit. Ai është konsideruar si diçka që nuk ia vlen të merresh me të dhe të pyesësh mbi gjykimin e fesë.
(2) – Gjykime dhe mendimet e dijetarëve rreth masturbimit, herë bien nga domosdoshmëria (vaxhib) në të lejuarën (mubah) dhe herë të tjera ngrihen nga e papëlqyeshmja (mekruh) në haram sipas kushteve dhe situatave. Është vetë njeriu ai që i vlerëson kushtet, rrethanat dhe nevojat e tij për të masturbuar. Kjo është një përgjegjësi që bie mbi vetë personin që të vlerësojë kushtet ku ndodhet, pa marrë në konsideratë përgjithësimet. Ka shumë dijetarë të fushës së hadithit, të cilët japin gjykime përgjithësuese lidhur me masturbimin, gjykime të cilat anojnë nga ndalimi (haram). Kjo i fut shumë njerëz në konflikt me veten e tyre, i cili në disa rast është konflikt i sëmurë, për shkak të dështimit për ta mbajtur masturbimin nën kontroll nga njëra anë dhe ndjenjës se po vepron diçka haram nga ana tjetër.
3 – Masturbimi nuk është një vepër e mirë dhe as e moralshme. Megjithatë, në disa raste mund të shihet si zgjidhje e përkohshme për shkarkimin e energjive të cilat nuk kanë mënyra të natyrshme dhe të lejuara për t’u shkarkuar. Masturbimi mund të shihet si plotësues i disa nevojave emergjente, lehtësues i presioneve të instinkteve seksuale, në kushte dhe raste të caktuara. Kjo, me kusht që njeriu të kërkojë mënyrat e duhura dhe të natyrshme, të dobishme dhe të ligjshme.
4 – Fushat e një vizioni dhe një perceptimi shumë dimensional të jetës dhe ekzistencës së njeriut, kreativitetit në punë dhe orvatjeve për të përmbushur misionin e njeriut mbi tokë, në dobi të njerëzimit dhe për të fituar kënaqësinë e Zotit, e bën çështjen e masturbimit të marrë përmasat e tij normale. Vizione dhe objektiva kaq madhorë, i ndihmojnë të rinjtë dhe të rriturit që energjitë dhe aftësitë e tyre mendore e fizike, ti orientojnë drejt çështjeve madhore, çështjeve që u sjellin dobi njerëzimit dhe gjithçkaje mbi faqen e tokës.

Referenca:


- Kurani fisnik
- Imam Ibn Kethiri, Tefsiri i Kuranit fisnik, vol III
- Sejjid Sabik, Fikhu Sunne, vol II
- Abdul Halim Avis, Enciklopedia e fikhut bashkëkohor islam, vol III.
- Abdul Munim Hanefij, Enciklopedia e psikologjisë seksuale.
- Sadock , B and Sadock , V (2004) . Synopsis of Psychiatry . Vol. 2 , ninth edition , Williams and Wilkins , New York

2 komente

  • Mua me ndodh te kem ereksion gjate nates pa deshiren time koheve te fundit me ndodh shpesh si te veproj pasi qe jan ne hall te madh kendoj dov para gjumit po perseri ndodh

  • Mua me ndodh te kem ereksion gjate nates pa deshiren time koheve te fundit me ndodh shpesh si te veproj pasi qe jan ne hall te madh kendoj dov para gjumit po perseri ndodh

  • gjithcka eshte shkruar eshte e vertete.do ju lutesha te me jepni informacion rreth problemit tim.un sapo jam martuar dhe nuk ndjej kenaqesi fare.akoma per nje muaj nuk kam arritur te ndjej kenaqesi kur partneri kryen penetrim brenda meje.as nuk kam lengje,as fantazi as deshire.e dashuroj burrin tim,kur takoheshim me pare un kisha lengje vetem sa e shikoja ose flisja me te tani fare.po me qmend ky problem.burri prishet sa hap e mbyll syte.ju lutem me rekomandoni dicka

  • Tema ishte e qelluar dhe shum interesante sidomos per rinin ton,kjo tem qe duhet te transmetohet edhe nga hoxhallart tan.Por edhe ne duhet ti bejme pyetje per to ty pysim hoxhallaret .Ta anashkalojm frigen ose marren. Rinia jon nuk ka njohuri rreth ksaj teme dhe ishte e qelluar

  • Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *

    *


    Captcha

    You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

    Scroll To Top
    Hyrje



    Emri i Zotit El-Gafuru, në arabisht rrjedh nga folja “Gafere”, e cila nënkupton dikë që mbulon, fsheh dhe mbron. Shumë motra, përdorin një pëlhurë për të mbuluar balluket e flokëve dhe sipër saj vendosin shaminë. Pikërisht kjo pëlhurë në arabisht quhet “Gifara”, ngaqë mbulon dhe fsheh flokët e përparme. Kurse kur themi që Zoti është Gafur, nënkuptojmë se Ai t’i mbulon gjynahet në këtë botë dhe të ruan nga zjarri i Xhehenemit në botën tjetër.



    Kështu, shohim se fjala “Es-stagfirull-llah!” nënkupton: ”O Zot, unë jam fajtor dhe kam vepruar gjynahe. Prandaj, të lutem m’i mbulo dhe më ruaj nga skandali.”



    Kuptimi i emrit El-Gafur në terminologjinë islame



    Emri i Zotit El-Gafuru ka tre kuptime në terminologjinë fetare:



    Ai që të mbulon gjynahet në këtë botë, Ai që na i mbulon në botën tjetër dhe Ai që na mbron nga zjarri i Xhehenemit. Prandaj, ne kërkojmë prej Zotit të Madhërishëm t’i mbulojë gjynahet tona në këtë botë. Ne i lutemi Atij të na i mbulojë të metat tona dhe të familjeve tona dhe të na ruajë nga skandali. El-Gafuru nuk është vetëm për gjynahet. Ai është edhe për mbulimin e problemeve dhe vuajtjeve të tua. Ai është edhe për të ruajtur nderin dhe prestigjin tënd dhe të familjes.



    Për këtë, fjalët “Es-stagfirull-llah!” janë fjalë që profeti Muhammed [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] dhe profetët e mëparshëm, i përsërisnin shpesh. Vetë Nuhu [alejhis-selam] thoshte: ” Unë u thashë: “Kërkoni falje Zotit tuaj, se Ai vërtet falë shumë.” (Nuh: 10)



    Vetë Ibrahimi [alejhis-selam], teksa lutej, thoshte: “Është Ai që më krijoi dhe është Ai që më udhëzon. Është Ai që më ushqen dhe më jep të pijë. Dhe kur sëmurem është Ai që më shëron. Që ma merr jetën dhe më ngjall. Është Ai tek i cili kam shpresë se do t’i m’i falë mëkatet e mia në Ditën e Gjykimit.” (Esh-Shuara: 78-82)



    Ibrahimi [alejhis-selam] i kushton rëndësi faljes së gjynaheve, njëlloj si sigurimit të ushqimit dhe të ujit.



    Kurse Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] çdo ditë thoshte 70 herë “Es-stagfirull-llah!”.



    Tregojnë shokët e tij: ”Në një kuvend të vetëm, i numëronim Profetit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] mbi 70 istigfare dhe pendime” Teksa ulej dhe diskutonte me shokët e tij, Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] herë fliste dhe herë heshte duke thënë: Es-stagfirull-llah. Herë të tjera, thoshte: Pendohem tek Ty, o Zot!”



    Ne kemi nevojë për emrin e Zotit El-Gafuru, pasi jemi njerëz të dobët dhe kemi nevojë që Ai të na mbrojë dhe të na i mbulojë të metat.



    Sureja El-Bekare përfundon me fjalët: ”Na i shlyej mëkatet, na i mbulo të këqijat, na mëshiro. Ti je Mbrojtësi ynë, na ndihmo kundër popullit pabesimtar.” (El-Bekare: 286)



    El-Gafuru të mbulon në këtë botë, të mbulon në botën tjetër dhe të mbron nga zjarri i Xhehenemit. Ai të mbulon në këtë botë, me qëllim që ta kuptosh se do të mbulojë edhe në botën tjetër. Nëse All-llahu i Madhërishëm do të premtonte mbulim në botën tjetër, ti do e besoje, por nuk ndjehesh i qetë. Po të kthehesh në vite dhe të kujtosh sa herë të ka mbuluar, do t’i gjeje të shumta. A i kujton gjynahet e shumta, të cilat i mbajti të fshehta dhe nuk të ekspozoi para skandalit?



    Falja dhe mbulimi i gjynaheve është për ata që dëshiron vetë Zoti. Thotë All-llahu i Madhërishëm në Kur’an: ”Zoti nuk e fal t’i shoqërohen rivalë dhe përveç kësaj fal dhe mbulon kë të dojë.” (En-Nisa: 48); “Ai nuk pyetet për atë që vepron, kurse ata pyeten.” (El-Enbija: 23)



    Emri i Zotit El-Gafur është përmendur 91 herë në Kur’an: “Ai tha: “Zoti im më fal mua.” Ai e fali, Ai është Falës (Gafur) dhe Mëshirëplotë.” (El-Kassas: 16) Kurse emri El-Gaffar është përmendur pesë herë. Thotë All-llahu i Madhërishëm në Kur’an: ”Dhe u thashë kërkoni Zotit falje, Ai është Falës (Gaffar).” (Nuh: 10); “Unë jam Falës (Gaffar) për atë që beson e udhëzohet...” (Ta Ha: 82) Kurse emri El-Gafir përmendet vetëm një herë. “Falës (El-Gafir) i gjynahut dhe Pranues i pendimit.” (El-Gafir: 3)



    Dijetarët kanë dhënë shpjegimet e tyre në lidhje me ndryshimin mes tre emrave. Kështu për emrin El-Gafir, ata kanë thënë se është kur Zoti fal vetëm një gjynah të caktuar. Emri El-Gafur është kur gjynahet e tua janë të shumta, Ai t’i fal të gjitha me radhë. Kurse emrit El-Gaffar, është për gjynahet e mëdha dhe të rënda.



    Me këtë, sikur All-llahu i Madhërishëm kërkon të na qetësojë se, sado të jenë gjynahet dhe të çfarëdo lloji, nëse kërkon falje, të falen dhe të mbulohen.



    Që t’i mbulohen të metat dhe të mos i shfaqen para njerëzve është diçka themelore për cilindo prej nesh. Secili prej nesh, kërkon ta ruajë dinjitetin para njerëzve, para gruas së tij, para fëmijëve, prindërve... Secili prej nesh kërkon që Ditën e Kijametit t’i mbulohen të metat dhe të mbrohet nga zjarri i Xhehenemit.



    Tregon Ebu Dherri [radijall-llahu anhu]: ”Dola një natë me Profetin [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] në shkretëtirë. Pasi ecëm për disa çaste, ai më tha: ”Më prit këtu, derisa të kthehem!” Pasi u vonua pak, ai u kthye. Teksa kthehej, dëgjoja zërin e tij të thotë: ”Edhe nëse vjedh dhe kryen imoralitet?!” Më pas heshti dhe përsëri tha: ”Edhe nëse vjedh dhe kryen imoralitet?!” Përsëri heshti pak dhe përsëri pyeti: ”Edhe nëse vjedh dhe kryen imoralitet dhe konsumon alkool?!” Pasi u kthye i thashë: ”U vonove, o i Dërguar i Zotit dhe, teksa ktheheshe, të dëgjova të pyesje: ”Edhe nëse vjedh dhe kryen imoralitet?!” Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] i tha: ”Më erdhi Xhibrili [alejhis-selam] dhe më tha: ”Përgozoje umetin tënd se Zoti do t’ua falë të gjithë gjynahet.” Unë e pyeta: ”Edhe nëse vjedh dhe kryen imoralitet?!” Xhibrili [alejhis-selam] më tha: ”Edhe nëse vjedh dhe kryen imoralitet.” Unë e pyeta përsëri: ”Edhe nëse vjedh dhe kryen imoralitet?!” Dhe për të dytën herë edhe ai më tha: ”Edhe nëse vjedh dhe kryen imoralitet.” Edhe për të tretën herë kur e pyeta, më tha: ”Edhe nëse vjedh dhe kryen imoralitet dhe konsumon alkool. Kush del para Zotit pa i shoqëruar shok Atij, i falen të gjitha gjynahet.”



    Në një hadith Kudsij, All-llahu i Madhërishëm thotë: “O biri i Ademit, përderisa më lutesh dhe shpreson tek Unë, do t’i fal gjithçka që ke bërë pa problem. O biri Ademit, nëse gjynahet e tua arrijnë deri në kulmin e qiellit, dhe ti më kërkon falje, Unë do të t’i fal. O biri i Ademit, nëse gjynahet e tua do të jenë sa vetë toka, do të sjell sa vetë toka mëshirë, nëse nuk më ke vënë shok.”



    Në një hadith tjetër, Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: “Një njeri bëri një gjynah dhe tha: “O Zot, unë bëra një gjynah, prandaj ma fal mua atë.” Zoti i thotë: “E kuptoi robi Im që ka një Zot, i Cili i fal gjynahet dhe ndëshkon për to, ia kam falur robit Tim.” Më pas bëri një gjynah tjetër dhe tha: “O Zot, unë bëra një gjynah, prandaj më fal.” Zoti i thotë përsëri: “E kuptoi robi Im që ka një Zot, i Cili i fal gjynahet dhe ndëshkon për to, ia kam falur robit Tim.” Më pas bëri një gjynah tjetër dhe tha: “O Zot, unë bëra një gjynah, prandaj më fal.” Zoti përseri tha: “E kuptoi robi Im që ka një Zot, i Cili i fal gjynahet dhe ndëshkon për to, ia kam falur robit Tim, le të veprojë ç’të dojë robi Im, përderisa më kërkon falje dhe pendohet.”



    Ne kemi nevojë që All-llahu i Madhërishëm të na i mbulojë gjynahet dhe të na falë mëkatet. Nëse nuk do na mbuloheshin gjynahet dhe të metat tona, do të ishte skandal për secilin prej nesh.



    Falja dhe mëshira e Zotit është edhe për jobesimtarët. Thotë All-llahu i Madhërishëm në Kur’an: ”Thuaju atyre që nuk besuan, nëse heqin dorë (nga rruga e tyre e gabuar dhe besojnë) do t’u falet e kaluara.” (El-Enfal: 38) Kur e dëgjuan shokët e Profetit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] këtë ajet, u gëzuan shumë. Kjo, pasi nëse Zoti i Madhërishëm këtë thirrje ua bën jobesimtarëve, për besimtarët do të jetë më e lehtë që ta fitojnë faljen e All-llahut të Madhërishëm.



    Madje, jo vetëm për jobesimarët, por edhe për ata që kanë luftuar kundër Profetit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] dhe muslimanëve dhe kanë rënë robër në duart e tyre. Thotë All-llahu i Madhërishëm në Kur’an: ”O profet! Thuaju robërve që keni marrë, nëse Zoti konstaton ndonjë të mirë në zemrat tuaja, do t’u japë më të mira se ato që u janë marrë dhe do t’u falë.” (El-Enfal: 70)



    Po të shohësh me vëmendje në Kur’an, do të gjejmë se sa herë që përmendet falja e Zotit të Madhërishëm, përmenden edhe gjynahet e mëdha. Një e veçantë tjerër, është se vetë Zoti na bën thirrje për të na falur. Thotë All-llahu i Madhërishëm në Kur’an: ”Thanë të dërguarit e tyre: A ka dyshim në Zotin që është Krijuesi i qiejve dhe i tokës. Ai u fton që t’ju falë gjynahet tuaja.” (Ibrahim: 10)



    Ajeti: ”Falës i gjynahit, Pranues i pendimit, me ndëshkim të ashpër.” (El-Gafir: 3) në pamje të parë sikur të frikëson, pasi përmend ndëshkimin e All-llahut të Madhërishëm. Por në fakt është e kundërta. Ti mund t’i thuash dikujt: Të kam falur, ngaqë nuk kam ç’të të bëj se jam i dobët. Kurse All-llahu i Madhërishëm në ajetin e mësipërm është i aftë të hakmerret dhe të ndëshkojë, megjithatë Ai të fal dhe të mëshiron.



    Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] u tha banorëve të Mekes, të cilët e kishin keqtrajtuar, fyer, sharë...: ”Shkoni se jeni të lirë!” - dhe këtë ua tha në çastet kur i kishte në dorë dhe kishte mundësi të hakmerrej.



    Nëse ti, o vëlla dhe o motër, i kërkon falje El-Gafurit, jo vetëm që të fal dhe t’i mbulon të metat në këtë botë dhe në tjetrën duke të ruajtur nga zjarri i Xhehenemit, por edhe të shpërblen dhe të nderon.



    Thotë Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] në një hadith: ”Kush i lutet Zotit që ta falë (bën istigfar) në mënyrë të vazhdueshme, Zoti do t’i japë zgjidhje për çdo hall, do t’ia largojë gjërat që e preokupojnë dhe do ta furnizojë nga nuk e pret.”



    Shkoi një njeri tek Hasan el Basriu dhe i tha: ”O imam i nderuar, gruaja ime është sterile dhe nuk lind. Çfarë duhet të bëj që Zoti të më dhurojë një fëmijë?” Hasani i tha: ”Shtoji istigfaret!” Pasi u largua ky, një tjetër i tha: ”O imam, shi nuk po bie dhe toka është tharë, çfarë duhet të bëjmë?” Hasani edhe atij iu përgjigj: ”Shtoji istigfaret!” Më pas i erdhi një i tretë dhe i tha: ”O imam, burimet e jetesës më janë pakësuar, çfarë duhet të bëj?” Hasani i tha edhe këtij: ”Shtoji istigfaret!” Një nga të pranishmit i tha: ”O imam i nderuar! A një përgjigje për të gjithë?!” Imam Hasani ia ktheu: ”Jo, për Zotin. Por a nuk e ke dëgjuar ajetin: ”Kërkoni falje Zotit tuaj (thoni “Es-stagfirull-llah!”) , se Ai vërtet fal shumë. Ai ju lëshon nga qielli shi me bollëk. Ju shumon pasurinë dhe fëmijët. Ju bën që të keni kopshte me lumenj.” (Nuh: 10)



    Nëse do e ndjesh siç duhet emrin El-Gafur, marrëdhëniet dhe lidhjet e tua me Zotin e Madhërishëm do të ishin shumë të forta. Kjo, pasi secili prej nesh ka të meta dhe gjynahe, të cilat kërkon të mbahen të fshehta mes tij dhe Zotit. Ka dashur vetë All-llahu i Madhërishëm që shumë nga gjynahet tona të mos merren vesh. Ai i mbulon ato dhe i ruan të fshehta mes Tij dhe njeriut. Nëse do të dëshironte Zoti të kundërtën, që gjynahet të kuptoheshin nga të gjithë, mund të caktonte një aromë të keqe për çdo gjynah. Për Zotin, nëse gjynahet tona do të kishin erë, nuk do të mund t’i afroheshim njëri-tjetrit.



    Për shkak se mes çifutëve u përhapën gjynahe nga më të rëndat, All-llahu i Madhërishëm i ndëshkoi. Çdo kush që vepronte një gjynah, të nesërmen e gjente të shkruar në derën e shtëpisë së tij: ”Filani ka vepruar këtë gjynah.”



    A e kupton sa e rëndë është që i gjithë pallati ku jeton, të lexojë mbi derën tënde çfarë gjynahu ke vepruar një natë më parë?! Vallë, sa vite ke vazhduar me gjynahe dhe Zoti i Madhërishëm t’i ka mbuluar?



    El-Gafuru nuk është vetëm për gjynahet, por edhe për të mirat. Ai e ka fshehur Natën e Kadrit, me qëllim që besimtarët ta kërkojnë me adhurim dhe përkushtim në dhjetë ditët e fundit. Ai e ka mbajtur të fshehtë orën në të cilën pranohen lutjet në ditën e xhuma. Ai e ka mbajtur të fshehtë emrin e Tij më të madh, me të cilin po të lutesh t’i pranon lutjet. Kjo, me qëllim që ta lusim me të gjithë emrat. Ai i ka bërë të fshehtë dhe të padukshëm mikrobet dhe viruset. Nëse do të ishin të dukshëm, nuk do të mund të pinim as edhe një gotë ujë. Ai e ka mbajtur të fshehtë çastin kur do të vdesim, me qëllim që të jemi të përgatitur gjatë gjithë jetës.



    Dita e Kijametit do të jetë e vështirë, pasi në këtë ditë të gjithë sekretet tona do të tregohen para të gjithë njerëzve. Ato do t’i dëgjojnë prindërit e tu, gruaja dhe fëmijët e tu, komshinjtë dhe vetë Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]: “Ne e kopjonim atë që vepronit.” (El-Xhathije: 29) Ashtu siç i kemi vepruar këto gjynahe, ashtu do të paraqiten para Zotit, me foto dhe me zë. Ato do të shihen nga të gjithë, jo thjesht të tregohen. Problemi dhe halli këtë ditë, nuk është se do të hysh në zjarr, por është skandali që gjynahet e tua do të tregohen para profetit Muhammed [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] dhe para të gjithë njerëzve. Do të ketë njerëz që do t’u bjerë mishi i fytyrës përtokë nga turpi. Ata do të kërkojnë të dërgohen në zjarr direkt dhe të mos u tregohen gjynahet para njerëzve.



    Por nëse emrin El-Gaffar e ke përjetuar në këtë botë, do të ketë lehtësira për ty. All-llahu i Madhërishëm do të thotë: “Robi Im, afrohu! Dhe lëshon një perde (që mos të dëgjojnë njerëzit e tjerë). Më pas i thotë: “A e mban mend filan gjynah? Po atë tjetrin?” Derisa të mendojë njeriu se është i humbur. Atëherë, All-llahu i Madhërishëm do t’i thotë: “O Robi im, Unë t’i mbulova këto gjynahe në dynja dhe Unë t’i fal ato tani. Shko, o robi Im, pasi nuk do të poshtëroj para krijesave.”



    El-Gaffari i mbulon gjynahet tona dhe nuk na poshtëron as në këtë botë dhe as në botën tjetër. Ai i mbulon gjithmonë gjynahet e para. Këtë e dinte mirë Umer ibnul Hattabi [radijall-llahu anhu]. Kur i dërguan një të ri që kishte vjedhur, ai filloi t’i betohej se ishte hera e pare që vidhte. Umeri [radijall-llahu anhu] iu përgjigj: ”Gënjen! Pasi Zoti nuk e poshtëron robin e Tij që në herën e parë.” Pasi e hetuan, panë se ishte hera e tetë që ai vidhte.







    Të gjithëve u falen dhe u mbulohen të metat, përveç atyre që i veprojnë haptazi



    Thotë Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]: ”Të gjithë umetit tim do t’u falen gjynahet, përveç atyre që i veprojnë haptazi.” Shokët e tij e pyetën: ”Si është kjo, o i Dërguari i Zotit?” Ai u tha: ”Ka njerëz që veprojnë gjynahe natën dhe Zoti ua mbulon. Me t’u gdhirë të nesërmen, u tregojnë të tjerëve se ç’kanë vepruar një natë më parë.”



    Për shkak se Zoti i Madhërishëm e pëlqen t’i mbulojë të metat e njerëzve, Ai ka caktuar katër dëshmitarë për dikë që duhet të ndëshkohet për imoralitet. Që të akuzosh dikë për imoralitet, duhet të kesh katër dëshmitarë që ta kenë parë duke vepruar këtë vepër. Diçka e tillë është e pamundur, veçse nëse imoraliteti do të kryehej haptazi. Me këtë, sikur ndëshkimi që Islami jep për imoralët nuk është vetëm për veprën që kryejnë, por për atë që e veprojnë haptazi në publik, saqë e shohin katër veta.



    Një herë tjetër, vajtën katër dëshmitarë dhe, pasi dëshmuan për dikë që e kishin parë në imoralitet, njëri prej tyre tha që m’u duk si burri i saj. Atëherë Umeri [radijall-llahu anhu] i ndëshkoi tre të tjerët me 80 goditje me kamxhik.



    Islami e dënon përhapjen e sekreteve dhe ndërhyrjen në jetën private të njerëzve. Islami e dënon atë që mediat veprojnë duke përhapur skandale dhe jetën private të personave të ndryshëm:



    “Ata që duan të përhapet e keqja mes atyre që besuan, do të kenë ndëshkim të dhimbshën në këtë botë dhe në ahiret. Zoti di dhe ju nuk dini.” (En-Nur: 19)



    Kurse një herë tjetër, vetë Umeri [radijall-llahu anhu] i pa dy veta në imoralitet. Menjëherë i mblodhi njerëzit dhe u tha: ”O njerëz, i pashë me sytë e mi dhe i dëgjova me veshët e mi.” Ali ibnu Ebi Talibi [radijall-llahu anhu] e pyeti: ”O Prijësi i besimtarëve, a ke katër dëshmitarë?” Umeri i tha: ”O Ali, i pashë me sytë e mi dhe i dëgjova me veshët e mi.” Por Aliu i tha përsëri: ”O Prijësi i besimtarëve, nëse do t’ua shqiptosh emrat, do të ndëshkohesh me 80 goditje me kamxhik.”



    Thotë profeti Muhammed [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]: ”Zotit i vjen turp dhe e pëlqen të mbuluarit. Nëse dikush prej jush lahet, le të mbulohet.”



    Në një hadith tjetër, Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] thotë: ”Dy lloj njerëzish nga umeti im, nuk do të hyjnë në Xhennet dhe nuk do e shijojnë aromën e tij, megjithëse ajo ndihet 500 vite larg.” Të pranishmit e pyetën: ”Kush janë këta, o i Dërguari i Zotit?” Ai u përgjigj: ”Janë gra të veshura lakuriq, kanë devijuar vetë dhe devijojnë edhe të tjerët, me kokat si gunga e devesë.”



    Kjo, pasi këto bëhen haptazi dhe çojnë në shthurrjen e të gjithë shoqërisë. Nëse nuk ke veshur hixhabin, të paktën mos u vish me të shkurtra, të ngushta dhe të tejdukshme. Mos shko në plazh, o motër, se kështu e zemëron All-llahun e Madhërishëm !







    Çfarë duhet të bëj që të siguroj faljen dhe mbulimin e gjynaheve në këtë botë dhe në botën tjetër?



    Nëse dëshiron të ruhesh nga skandali në këtë botë e në botën tjetër dhe të mbrohesh nga zjarri i Xhehenemit, shkoji All-llahut të Madhërishëm me shumë vepra të mira dhe të mëdha.



    Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] vendosi ta marrë Meken pa luftë dhe lajmin e hyrjes në Meke e mbajti të fshehtë. Por një nga shokët e Profetit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem], Hatib ibnu Ebi Beltea, u dërgoi fjalë Kurejshëve mbi atë që kërkonte të bëjë Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem].



    Hatib ibnu Ebi Beltea u dërgoi një letër Kurejshëve, ku u tregonte se Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] dhe muslimanët po nisen për të sulmuar Meken. Në letër shkruante: “Nga Hatib ibnu Ebi Beltea, drejtuar Ebu Sufjanit, të parit të Kurejshëve. I Dërguari i Zotit, po përgatit ushtrinë për t’ju sulmuar.”



    Letrën ia jep një gruaje, të cilën e këshillon ta fshehë mirë dhe t’ia dërgojë Ebu Sufjanit.



    Në këto çaste zbret Xhibrili [alejhis-selam] dhe i tregon Profetit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] për atë që kishte bërë Hatib ibnu Ebi Beltea. Xhibrili [alejhis-selam] nuk zbriste vetëm kur Mesazhi Hyjnor ose Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ishin në rrezik. Në këtë rast, nëse Kurejshët do e merrnin vesh, do të përgatiteshin për luftë. Kurse Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] përpiqej që në Meke të hynte paqësisht dhe jo me luftë.



    Menjëherë Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] dërgon Aliun dhe Zubejrin të vihen pas gruas dhe t’i marrin letrën. Pasi e arrijnë, ia marrin letrën dhe ia dërgojnë Profetit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]. Aliu [radijall-llahu anhu] e hapi letrën dhe e lexoi. Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] e mori letrën në dorë dhe iu drejtua Hatibit: ”Çfarë është kjo, o Hatib?”



    Umeri [radijall-llahu anhu] nxori shpatën dhe i tha Profetit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]: ”O i Dërguari i Zotit, më lejo t’ia këpus kokën këtij hipokriti!” Por Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ia ktheu: ”Lëre, o Umer, pasi All-llahu i Madhërishëm u ka thënë atyre që morën pjesë në betejën e Bedrit: Veproni ç’të doni se ua kam falur!” Hatib ibnu Ebi Beltea [radijall-llahu anhu] kishte një llogari veprash të mira, të cilat ndërmjetësuan në këtë moment të vështirë për të dhe iu fal gabimi.



    Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] e kuptoi se një veprim i tillë prej Hatibit, ishte si rezultat i dobësimit të besimit dhe me qëllim që të sigurojë një farë mbrojtjeje për gruan dhe fëmijët e tij në Meke.



    Në shumë vende, të përhapësh sekretet konsiderohet tradhëti e madhe dhe personi ndëshkohet me vdekje. Por profeti Muhammed [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] e pa këtë çështje nga një këndvështrim tjetër. Ai e dinte se një nga cilësitë e All-llahut të Madhërishëm është falja dhe mbulimi i të metave. Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] e vlerësoi pjesëmarrjen e Hatib ibn Ebi Beltea në Bedr.



    Nëse ke gjynahe dhe shumë të meta, o vëlla dhe o motër, bëj diçka të madhe për Islamin, fenë e Zotit. Ditën e Kifont-size: 12pt; font-family: (El-Bekare: 286)quot;serif lang=/pjametit, kur të dalësh para Zotit, thuaji: “Këtë e kam bërë për fenë Tënde, o Zot.”



    Nëse ke një llogari bankare prej miliona dollarëve, nuk e ke problem nëse humbet në tregëti disa mijëra dollarë. Kurse një tjetër që humbet në tregëti mijëra dollarë dhe nuk ka llogari bankare të hapur, ky me të vërtetë që është i falimentuar.



    Veprat e mira ndërmjetësojnë tek All-llahu i Madhërishëm për të metat e njeriut. Shkoji Zotit me të mira të shumta, shkoji me lexim Kur’ani, rrjedhje lotësh nga dashuria për Të, folu të tjerëve rreth Zotit... shtoje llogarinë e punëve të mira.



    Ibnu Tejmije thotë se Musai [alejhis-selam] gaboi në disa raste. Ai vrau një njeri, hodhi përdhe fletët të cilat ia kishte shkruar All-llahu i Madhërishëm dhe përmbanin udhëzim, kapi vëllanë e tij profet për mjekre dhe e tërhiqte me inat... Megjithatë All-llahu i Madhërishëm e donte, e nderonte dhe i fliste pa ndërmjetës, si asnjë profeti tjetër. Kjo, pasi ai kishte qëndruar para Faraonit dhe i kishte folur për Zotin e Madhërishëm. Kështu, të metat dhe gabimet ishin si një qime e zezë në kurrizin e një demi të bardhë. Kurse Junus ibn Metta [alejhis-selam] e zermëroi All-llahun e Madhërishëm një herë dhe Ai e ndëshkoi në barkun e balenës. Kjo, pasi Junusi [alejhis-selam] nuk kishte të njëjtën llogari të mirash, si Musai [alejhis-selam]. Dhe ajo që e nxori Junusin [alejhis-selam] nga barku i balenës, ishin ato pak të mira që kishte vepruar më parë.



    Kur Uthman ibnu Affani [radijall-llahu anhu] mori përsipër të përgatisë një ushtri me mjetet që i nevojiteshin, Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] tha: ”Asgjë nuk e dëmton Uthmanin pas kësaj dite!” Sido që të jenë gjynahet e Uthmani [radijall-llahu anhu], do t’i falen për shkak të këtij qëndrimi burrëror.



    Nëse kërkon të falë dhe të t’i mbulojë të metat, vepro diçka të madhe për hatër të Zotit të Madhërishëm. Një vepër e tillë mund të jetë hixhabi për ty, o motër. Mund të jetë kontributi për hapjen e një strehe jetimësh. Mund të jetë një edukim i mirë për fëmijët e tu. Mund të jetë udhëzimi i njerëzve në rrugën e All-llahut të Madhërishëm.







    Si ta përjetojmë emrin El-Gaffar në jetën tonë?



    Si fillim duhet të bësh disa gjëra: 1- Vepro vepra të mëdha dhe të mira. 2- Kërko falje sa më shumë, duke thënë:”Es-stagfirull-llah!” 3- Mbuloji të metat e njerëzve të tjerë, me qëllim që All-llahu i Madhërishëm të mbulojë ato të tuat. Thotë Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]: ”Kush ia mbulon të metat një muslimani, Zoti i Madhërishëm do t’ia mbulojë atij Ditën e Kijametit.”; “Kush ia mbulon të metat një muslimani, Zoti ia mbulon atij në dynja dhe në ahiret.”



    Nëse dikush gabon në punë, mos shko ta ankosh tek drejtori. Nëse ke kërkuar dorën e një vajze, u fejove dhe më pas e prishe fejesën, mos ua trego njerëzve të tjerë shkakun e prishjes së fejesës. Mos ia trego të metat që gjete tek ajo vajzë, mos e përball me skandalin. Nëse të pyesin njerëzit mbi shkakun, thuaj se nuk ishte fati yt.



    Shohim sot se mediat dhe gazetarët kërkojnë lajme tërheqëse, duke bërë publike gjëra private dhe intime të njerëzve.



    Thotë profeti Muhammed [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem]: ”Mos i lëndoni robërit e Zotit, mos i përqeshni dhe mos i kërkoni të metat e tyre. Kush kërkon të metat e vëllait të tij musliman, Zoti i Madhërishëm do të kërkojë të metat e tij, derisa ta poshtërojë qoftë edhe në mesin e shtëpisë.”



    Shkoi një njeri tek Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] dhe i tha: ”O i Dërguari i Zotit, kam parë filanin duke bërë imoralitet.” Profeti [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] ia ktheu: ”A nuk e mbulove qoftë edhe me rrobën tënde?”



    Islami është fe që e mbron privacinë e të tjerëve dhe nxit që jeta e tyre private dhe të metat e tyre të mbeten sekret. Kjo, pasi nëse do të përhapen në gjithë shoqërinë bisedat rreth imoralëve, drogës, skandaleve... ajo që do të ndodhë është se shoqëria mësohet me fenomene të tilla dhe do të fillojnë t’i veprojnë.

    El-Gafuru (Gjithėfalėsi)

    Ky është një nga emrat që njerëzit dhe besimtarët e përmendin më shpesh, pasi me këtë emër, ata i kërkojnë falje Zotit të tyre. Në këtë temë do të flasim rreth këtyre çështjeve kryesore:

    1. Hyrje.

    2. Kuptimi i emrit El-Gafur në terminologjinë islame.

    3. Të gjithëve u falen dhe u mbulohen të metat, përveç atyre që i veprojnë haptazi.

    4. Çfarë duhet të bëj që të siguroj faljen dhe mbulimin e gjynaheve në këtë botë dhe në botën tjetër?

    5. Si ta përjetojmë emrin El-Gaffar në jetën tonë?